Dat gaat de goede kant op

Ze staan op straat. Een paar jongetjes van een jaar of tien. Korte broek, slippers.
De zon schijnt en ze zijn buiten aan het spelen. Van een afstandje kan ik niet horen wat ze zeggen, maar aan de intonatie hoor ik dat ze wat aan het kibbelen zijn.

Terwijl ik ze passeer hoor  ik de één tegen de ander zeggen;
'...en trouwens, wat is er mis met homo's?'.....

Ik loop door en er verschijnt een glimlach op mijn gezicht.....

Doosje

Ik ben dol op klein. Van kinds af aan al.
Uren lag ik op mijn knietjes te kijken naar de handel en wandel van mieren. Ook kon ik uitvoerig suikerkorreltjes bestuderen of mij verwonderen over een zandkorrel.
Ik was dol op kleine poppetjes waar ik dan kleine bedjes voor maakte met zelfgeknutselde matrasje en zelfgebreide dekentjes. Daar legde ik het poppetje dan in, gestoken in een zelfgenaaid ponnetje.
Ik vond het heel jammer dat ik nooit een poppenhuis heb gehad. Die heb ik later eigenhandig voor mijn meiden gemaakt (die er vervolgens niet veel mee gespeeld hebben..).
Mijn moeder ging soms, heel soms, op stap met haar zussen. Winkelen. En dan nam ze altijd iets voor mij mee.

Ik herinner me een keer dat ze een heuse blokkendoos voor me mee had.
In een lucifersdoosje. Compleet met cilinderblokje en boogblokje! Een andere keer had ze een luciferdoosje mee waar een touwtje in zat met een bolletje eraan. Als je dat bolletje uit het doosje liet bungelen, was het de truc om dit bolletje op te gooien en dan op te vangen in het doosje.

Blijer kon ze me niet maken.

Leve het leven

Buiten is het 6 graden onder nul, maar het voelt als 15 onder nul. Zeggen ze.

Bijzondere berichtjes vind ik dit.
Hoe kun je dat wat je meet nu vergelijken met dat wat je voelt?
Hoe weet men nu hoe -6 voelt en hoe -15 voelt? Hoe hebben ze dat ooit bedacht? En wie heeft dat bedacht?

Hebben ze iemand in een koelcel gezet en gevraagd hoe de temperaturen van 0 tot -20 voelen en vervolgens hetzelfde gedaan met een turbine aan? En hoe omschrijf je dat gevoel? Het prikt in mijn neus...en nu voel ik mijn neus niet meer...???

Misschien voelt -1 voor mij, voor een ander als -10…..

Het is hetzelfde met leeftijden.
Gisteren las ik in een tijdschrift; ’50 is het nieuwe 40’.

?????

De kalender geeft aan dat je het al 40 jaren doet, maar hoe voelt dat?

Hoe voelt 40? Hoe voelt 50? Hoe voelt 25?

Wie het weet mag het zeggen.

Ik kan alleen maar zeggen dat naarmate ik ouder wordt, ik het leven steeds leuker vind worden.

Lang leve het leven!

Ik ‘doe’ het al bijna 50 jaar.

Blij

Lieve meneer Gianni,

Wilt u alstublieft nooit en te nimmer uw pastamolentje smeren?
Ik ben er een beetje verliefd op.
Alvast bedankt.

Met vriendelijke groeten,
Kootje

Blij

Even delen. Dit soort zinnen maakt me inmens blij.

Gelezen;
'Ik ben ervan overtuigd dat de meeste mensen tot meer in staat zijn dan ze van zichzelf denken. Op een gegeven moment geloven ze het wel en stoppen ze - dat is jammer.'
En:
'Ieder mens heeft een ontbrandingssysteem, alleen moet iemand op de knop drukken.
Voor iedereen is een plek waar hij thuishoort, maar daar moet je wel naar op zoek.'

 Aldus Robbert Dijkgraaf, in een interview in de Volkskrantmagazine.

Ik ben het hier (bijna) helemaal mee eens!

(Het woordje 'bijna' zit 'm in het feit dat hij zegt dat 'iemand' op de knop van je ontbrandingssysteem moet drukken. Ik vind dat alleen jijzelf dat kunt. Maar ik denk dat-ie dat ook bedoelt. Dat kan toch niet anders..?.)

 Vind je passie en sta versteld van jezelf!!

Happy

Leuke post

Vandaag heb ik LEUKE post gekregen!

Ik krijg wel vaker post, maar vandaag zag ik aan de enveloppe dat het LEUKE post moest zijn.

Een grote, witte enveloppe, met een handgeschreven adressering. Geen idee wat het kon zijn, maar dat verhoogde juist de voorpret!

Met de jas nog aan (...want God nogantoe, wat is het koud vandaag...) scheurde ik de enveloppe open. 

Met beleid, want ik wist niet wat er in zou zitten en je weet maar nooit of je iets waardevols beschadigd. Dus.

De enveloppe bevatte een brief en drie foto's, netjes vergezeld met een kartonnetje; kreukelproof

Drie vergrootte Polaroid-foto's van schalen fruit...

Opeens viel het kwartje. Dit was het antwoord van Petra Olengarm op mijn brief!  

De brief die ik haar op 5 maart toestuurde. Zo af en toe dacht ik er aan, maar dacht ook dat Petra mij misschien vergeten was.

Maar ik ben heels niet vergeten! Ik ben superblij met de foto's. Ze zijn prachtig. En ook nog een brief erbij.

Petra schrijft dat ze met smart wacht op nieuwe brieven. En of ik iedereen over dit project wil vertellen. Dat doe ik graag, met alle liefde.

Dus; schrijf een brief, stuur 'm op en vergeet dan dat je dat gedaan hebt en laat je dan verrassen door het antwoord van Petra.

Simone

Toen ik op Oerol liep, in West-Terschelling (of is het 'op' West-Terschelling...?), kwam ik Simone de Jong tegen! 

Simone de Jong is een beeldend kunstenaar, wiens blog ik volg, met veel plezier. Zij heeft een manier van kijken naar de wereld, die mij aanspreekt; oog voor het alledaagse, kleine, dat op je pad komt. 

Ik kwam haar dus tegen. Niet in levende lijve, maar als onderdeel van de act van Marijke Boon. 

Die kwam ik dus wel in het echie tegen (Ik hoop dit jaar een lied van haar te gaan zingen).

Marijke had wat lijnen gespannen in de winkelstraat waaraan allerlei kleine kunstwerkjes hingen. 

Ieder kunstwerkje stond symbool voor een lied. Als je een kunstwerkje had gekozen ging Marijke, na betaling, het lied dat bij het kunstwerkje hoorde, zingen.

Helaas sloot Marijke net haar kraam, maar ik kon nog net een foto van Simone's doekje maken.

Ik vraag me af of Simone wist dat ze daar ook al te zien was....

Sterre de Blouw, 7 jaar

Oerol 2011

Met zere billen van het fietsen, een bruin verbrande neus en de slaap nog in de ogen ben ik terug van Oerol.

Ik ben er drie dagen geweest maar het voelt als veeel langer. En nog was het te kort.

Er is veel te zien en te genieten. Ik heb het op moeten schrijven, want mijn hoofd was vol van indrukken. 

Er waren zoveel mooie momenten. Grote en kleine. En allemaal even goed.

Een momentenlijstje

Met mijn Vriendjes genieten van straattheater in Midsland….

Tegen de wind in klauwen om ‘mijn broers’ te zien…..

(‘Zijn jullie broers?’ ‘Nee. Een tweeling’)

Bingo spelen op het strand…..

(en dan ook een hap mogen van de gewonnen halve(!) komkommer)

Met een Vriendinnetje van kussens een bed bouwen op de grond in het huisje. Omdat de stoelen niet lekker zitten en je dan kunt doen alsof je toch in een tent ligt.

En  je dan voor laten lezen uit het boek ‘Lidia en de zigeuners’ uit pakweg 1950….

(‘…met vrouwen is het net als met aardappels; als ze ouder worden verliezen ze hun blommigheid….’)

Buiten met je neus tegen de ruit naar binnen kijken om Tim Knol te kunnen zien optreden…

Dan ‘s nachts nog even doorfietsen naar de duinen om je te vergapen aan projecties op het duin…

En dat was nog maar de eerste dag….

Stokrozen

Kijk ze daar nou staan!
Tegen de nieuwe schutting aan.
In de zon.
Ik hoop dat het grote stokken worden met heel veel rozen.
Geen idee welke kleur.
Ik laat mij graag verrassen.

Pasen

Verrassing

Gisteravond heb ik Lief ontvoerd. Voor zijn verjaardag.
Hij is nog niet jarig, maar ik wilde hem verrassen met een theatervoorstelling. Het liefste had ik kaartjes gekocht voor na zijn verjaardag, maar dat lukte niet. Alles uitverkocht. Ik kon dus nog wel kaartjes krijgen voor gisteren.
We zijn naar de voorstelling  Man & Fiets geweest van Wilfried de Jong. Zo leuk!
Verhalen over zijn fietsbelevingen, begeleid door drie toppers van muzikanten! Ik heb me van het begin tot het eind vermaakt. Terwijl ik geeneens een fietssport liefhebber ben! Lief zat ook te glunderen van oor tot oor. Een mooier dankjewel kan ik niet bedenken.
En als afsluiter; een ijsje bij de Mac. Gewoon. Omdat we daar trek in hadden en het nu eens gewoon deden!! We stellen het vaker voor (...Zullen we...?? Neh... Toch maar niet..) maar doen het nooit.

Soms moet je een idee uitvoeren.

Blij

Hier word ik nou zo blij van. Van boekjes waar in geknipt, geplakt en geschreven is.
Boekjes die van 'vol' uit elkaar barsten.
Boekjes die je op wilt pakken om eindeloos in te bladeren. (!!..meer boekjes in de rechterkolom, onder favoriete blogs, bij Book by its cover..!!)

Als ik zo'n boekje zie begint het in mij te kriebelen. Dan wil ik meteen aan de slag.
Plakken, knippen, schrijven.
Niet in de eerste plaats om het resultaat, maar om het doen.

(...en oke, ook een beetje om het resultaat...)

Toch netjes

Geachte heer/mevrouw,

Wegens een storing in ons systeem heeft u een brief ontvangen dat uw post te laat verzonden zou zijn.
Deze kunt u beschouwen als niet verzonden.
Onze excuses voor het ongemak.

Met vriendelijke groet,

Sony Actie Afdeling

Goeie zin

'We are so good together'

Verrassing!

Gisteren lag deze kaart op de deurmat.

Daar word je toch blij van?!

Wennen

Ik ben vanmorgen naar de kapper geweest. Een nieuw kapsel, passend bij de bril.
Hoewel het zonder bril ook best leuk staat.
Nu moet ik weer wennen.
Wennen aan mezelf.
En wennen aan hoe ik met mijn handen in het haar moet zitten.
Achterover, dat haar!! Nee, nee! Niet naar voren harken die lokken.
Het mag weer 'achterover'.

Ben best tevreden.

Ik heb 'M!!

Ik heb 'm!! Ik heb 'm!! Ik heb 'm!!
Ik moest er even op wachten, maar nu heb ik 'm!!
Ik kijk naar mijn wereld door mijn NIEUWE bril.
Ben Blij.

Tekenen

Ik kan tekeningen maken op mijn mobiel. Gaaf he?