Dat gaat de goede kant op

Ze staan op straat. Een paar jongetjes van een jaar of tien. Korte broek, slippers.
De zon schijnt en ze zijn buiten aan het spelen. Van een afstandje kan ik niet horen wat ze zeggen, maar aan de intonatie hoor ik dat ze wat aan het kibbelen zijn.

Terwijl ik ze passeer hoor  ik de één tegen de ander zeggen;
'...en trouwens, wat is er mis met homo's?'.....

Ik loop door en er verschijnt een glimlach op mijn gezicht.....

Schrappen

Laatst las ik deze zin;

'Try not. Do or do not. There is no try.'

Ik vermoedde dat dit een wijsheid was van één of andere filosoof.
Maar het schijnt een quote te zijn van Yoda, een personage uit 'Star wars'.
Ik heb er nog nooit een film van gezien, maar deze Yoda is vast een wijs wezen.

En ik dacht:
Inderdaad. Wat een bizar woord is 'proberen' eigenlijk.
Als je een gerecht 'probeert' kun je even zo goed zeggen dat je een gerecht 'proeft'.
Wanneer je je gedrag gaat 'proberen' te veranderen, kun je net zo goed zeggen wat je anders gaat 'doen'.

Ik kwam er achter dat het woord proberen voor mij een negatieve klank heeft.
Het uitspreken ervan geeft me een 'zwak' gevoel.

Zeggen wat je gaat doen of niet doen voelt veel sterker.

En om iets te 'proberen' moet je toch echt iets 'doen', hoe je het ook went of keert.
Dus kunnen we het woord proberen net zo goed schrappen.
Lijkt mij.

Raak

'.....tijdens je leven ging je al zo vaak dood; elke keer als iets in je persoonlijkheid zich wijzigde, ook al zag je dat pas achteraf, nam je afscheid van iemand die je was geweest en aan wie je herinneringen had maar die je nooit meer zou worden. En was daarom angst voor  de dood niet onzinnig. Nou ja, er kwam een lichamelijke kant bij, maar verder was het toch niet meer dan de zoveelste keer afscheid nemen van iemand die je niet langer kon zijn.'

Uit 'Grip' van Stephan Enter.
pag 64

Mooi.

Blij

Even delen. Dit soort zinnen maakt me inmens blij.

Gelezen;
'Ik ben ervan overtuigd dat de meeste mensen tot meer in staat zijn dan ze van zichzelf denken. Op een gegeven moment geloven ze het wel en stoppen ze - dat is jammer.'
En:
'Ieder mens heeft een ontbrandingssysteem, alleen moet iemand op de knop drukken.
Voor iedereen is een plek waar hij thuishoort, maar daar moet je wel naar op zoek.'

 Aldus Robbert Dijkgraaf, in een interview in de Volkskrantmagazine.

Ik ben het hier (bijna) helemaal mee eens!

(Het woordje 'bijna' zit 'm in het feit dat hij zegt dat 'iemand' op de knop van je ontbrandingssysteem moet drukken. Ik vind dat alleen jijzelf dat kunt. Maar ik denk dat-ie dat ook bedoelt. Dat kan toch niet anders..?.)

 Vind je passie en sta versteld van jezelf!!

Niet goed

Piep. Piep.
Op mijn mobiel komt een smsje binnen. Ha. Een smsje van Jongste.
Ik lees de sms. Eerst voor mezelf en daarna lees ik de laatste zin nog eens hardop voor me uit.
"...heb ik even een ander nummer. Heb nu een prepaid. Maar dat nmmr geef ik je nog wel. Slaap lekker. x.."

"...tijdelijk even een ander nummer..." zeg ik in mijn eigen woorden, terwijl ik nog naar het schermpje van mijn mobiel staar.
Oudste Stiefzoon hoort het aan en zegt; "Dat is niet goed he?"

Ik kijk hem aan en denk bij mezelf waar hij die wijsheid vandaan haalt.
Dan zegt hij: " Tijdelijk even, dat is een pleonasme. Je zegt twee keer hetzelfde."
.................

Wijs

Vandaag gehoord:
"Emoties; het is net als poepen. Je kunt het even ophouden, maar dan moet het er toch uit."

Zonnegroet

Telkens, wanneer ik de jongens van het Nederlands Elftal (..ja, na de overwinning van gisteren schrijf ik het maar met hoofdletters..) zichzelf zie warmdraaien voor aanvang van de wedstrijd, denk ik; ik ken die bewegingen.
Denk, denk. Ja; het is de zonnegroet!
Alles wat hen helpt om te winnen is geoorloofd; focussen, metalen armbandjes, bidden en.....de zonnegroet.

Van internet;
'De zonnegroet brengt evenwicht op alle niveaus: fysiek, energetisch, emotioneel en spiritueel.
Alle spieren, gewrichten, klieren, organen en het zenuwstelsel worden gestimuleerd.
Omdat het hart en de longen net even harder moeten werken worden ook deze organen versterkt.
Doordat de adem en beweging synchroon lopen worden de gedachten rustiger waardoor je meer ontspant.'

Voorspellen...

Sommige mensen vertrouwen op Paul.
We wachten af.

Kleur

Ik ben dol op kleur. In mijn kleding en ook in mijn huis.
Niet alles door elkaar, maar hier en daar een accent.
En soms wel alles door elkaar, wat kan mij het schelen.
Net hoe mijn pet staat of de wind waait.

Nu schijnt kleur meer dan kleur alleen te zijn, hebben ze ontdekt.
Kinderen, bijvoorbeeld, concentreren zich beter bij blauw licht en worden rustiger onder invloed van geel licht.  Gevangenen worden rustiger onder invloed van babyroze.
En gewassen groeien net zo goed wanneer zij mogen baden in hun eigen kleur terwijl er veel energie bespaart wordt.
Als die kinderen onder invloed van de kleur nou maar niet gaan groeien als kool!!

De kleur van 2010 is turquoise. T is maar dat je het weet.

Ja maar......

Complimentendag

Vandaag is het 1 maart!
Oudste Zus is jarig (ook een Tijger) EN het is; Nationale complimentendag!

Nabeschouwing

Ik was er helemaal stil van. Oh nee, eerst heb ik heel hard 'wat erg' geroepen. Maar daarna werd ik muisstil.

Het wisseldrama van Sven. Of het wisseldrama van Kemkers? Voor beiden was het een drama en voor beiden was het even erg.

Grote klasse hoe de mannen samen weer verder gaan.

Fouten maken is menselijk en blijkbaar is de band die ze hebben stevig genoeg om menselijk te mogen zijn. Mooi!

Heeft iemand toevallig het adres van Sven Kramer en dat van Gerard Kemkers? Dan stuur ik ze even een kaartje.

Om ze met elkaar te feliciteren.

Tijgers

Chinese Nieuwjaar.
2010 - Het jaar van de Tijger

De Tijger
2010, 1998, 1986, 1974, 1962, 1950
Zij, die geboren onder dit tekengeboren zijn, zijn levenslustig, onverschrokken, edel en krachtig. Zij zijn hartelijk, grootmoedig en hebben een grote empathie met de medemens. Door hun rebelse aard trekt het avontuur hen aan. Dit leidt tot daadkracht en nodigt niet uit tot overleg .
Ik overleg tot ik een ons weeg...

Ze zijn optimistisch en gaan liever dood, dan hun idealen op te geven. Door hun optimistme, hebben de tijgers veel pit. Maar let op: de tijgers zijn solitaire dieren, die niet veel geven om gezelschap in hun zoektochten. Hoewel ze kranig en energiek zijn, zijn het eigenlijk grote baby's, waarvan het reusachtige ego ook wel eens opgepoetst moet worden.

Ben af en toe wel een klein meisje die een aai over de bol nodig heeft, maar een baby.....???

Zij zijn onrustig en gemakkelijk. Ik hou niet van perfectie maar van een foutje. Nemen onbelangrijke kwesties wel eens hoog op. Ik vind de kwesties helemaal niet onbelangrijk!!! Jaloezie en bezitterigheid kunnen wel eens leiden tot een verkeerd oordeel. Soms een ietsie pietsie. Ze kunnen roekeloos, oneerbiedig en rebels zijn. Vaak denken tijgers dat er regels zijn om gebroken te worden.

Dat van die regels moet ik toch wat vaker oefenen...... Trouwe hond die ik ben.

Lief zit heel hard te knikken met zijn hoofd terwijl ik dit hardop lees. Slang.
Ik voel toch de behoefte om hier en daar toch wat nuances aan te brengen. ;-)

Ik ben een tijger evenals mijn Oudste.
I am proud to be een tijger en ik hoop mijn Oudste ook.

Kom maar op 2010.
Ik zet mijn tanden er in!!

Gelezen

Ik las vanmorgen een zin die in mijn hoofd blijft ronddwarrelen.
Een zin die onderzocht wil worden.
..en die ik wil onderzoeken.

'Het probleem is de kern van de oplossing'.

Uit 'De heiligwording van Berthe Ploos' van Hannes Meinkema

Ramses Shaffy (1933-2009)

'Ren in het leven nooit de dingen achterna, maar omarm dat wat op je pad komt.'

Iets dergelijks schijnt Ramses Shaffy gezegd te hebben. En voornamelijk geleefd te hebben.
Mooie levensfilosofie.

Ontroerd

Hier word ik nou blij van. En ontroerd.
Prachtig in z'n eenvoud.

En nu je toch bezig bent maak ALSJEBLIEFT nog even tijd om naar deze aflevering van Joris Showroom te kijken. Kijk in ieder geval naar de ridder. En luister vooral naar wat hij zo rond de 11e tot de 13e minuut zegt!
Wat een wijsheid.
Ben ik weer ontroerd.

Zangjuf

Sinds een aantal maanden heb ik zangles.

Eens in de twee weken fiets ik op mijn fietsie naar mijn Zangjuf.  Het komt regelmatig voor dat ik er zuchtend naar toe ga, maar altijd, echt altijd, fiets ik weer blij en vol energie naar huis.

Mijn Zangjuf leert mij mijn instrument 'stem' zo goed mogelijk en op verschillende manieren te gebruiken. Maar ze zegt ook zulke goeie dingen. Echt.
Ze zegt bijvoorbeeld dat het mooie van een lied is, dat het een begin en een einde heeft. Daarbinnen kun je je laten gaan. En dat is fijn om te weten wanneer je bijvoorbeeld een gevoelig lied wilt zingen.

Vorige keer zei ze ook weer zoiets prachtigs dat ik het snel heb opgeschreven. Om er zeker van te zijn dat ik het niet vergeet.
Ze zei; 'Jij bent de beweger'. Als je zingt beweeg je het publiek dmv bepaalde technieken maar je hoeft zelf niet mee te bewegen.

Ik weet niet of iedereen haar kan verstaan, maar mijn Juf en ik, wij spreken dezelfde taal.

Simpel

Het leven lijkt soms ingewikkeld.
Of moet ik zeggen; lekker leven lijkt soms ingewikkeld?
Anyway.....

Eigenlijk is het heel simpel.
Unwind.......rustig aan....

(..wat een gek woord eigenlijk; simpel..)

Gesprekje

Client:'....Ja, ik heb ooit een vrijwilliger gehad. Die kwam eens per week samen met mij koken'

Ik:'....Waarom komt niet meer?'

Client:'....Soms kwam hij zomaar niet opdagen'

Ik:'....Wat vervelend'

Client:'....En toen is hij er helemaal mee gestopt. Hij deed iets met 'overbodige middelen' of zo'

Ik:'....O.....'

Verbazing

Ik heb een groen vestje. Ik ben dol op dat vestje. Dat wist ik niet toen ik 'm kocht.

Vaak weet je zoiets pas als je het hebt. Als je het bezit. Daar kan ik mij zo over verbazen. Hoe komt dat toch?

Vaak gaat het zo;
Lopend in de winkel zie je iets in de rekken hangen dat je zo, op het eerste gezicht, helemaal te gek vind. Het kan van alles zijn; een broek, een jurkje, een shirt.
Je denkt; 'mmmm...even passen...' Dus je verdwijnt in het pashokje. Ik hoop dan heel hard dat er een spiegel hangt, want ik heb er een gruwelijke hekel aan als ik in de winkel voor de spiegel mijzelf (samen met vele anderen...) met nieuw kledingstuk en al, van alle kanten moet aanschouwen.
Het is tegenwoordig trouwens nog een hele kunst om een spiegel te vinden in een kledingzaak, want het lijkt wel 'hip' om ze allemaal weg te halen. Maar dit terzijde.
Je draaikont dus wat voor de spiegel. Je kijkt en ondertussen is het heel druk in je hoofd; mmm, beetje kort, beetje krap, mmm, staat wel cool, als-ie nou in een andere kleur..dan..., wat kan ik erbij dragen, nou, dan moet ik ook nog nieuwe schoenen, waar heb ik die gezien, hoe duur is het eigenlijk? , een maat groter doe ik niet hoor!, zal ik het wel dragen?, zal ik blij zijn dit te bezitten? enz.enz.
Op al die vragen weet je geen antwoord. En vooral op die laatste niet. Hoe ik mijn hersens ook laat kraken en hoe ik mij ook krampachtig loop voor te stellen dat ik het heb, ik krijg er geen antwoord op.
Terwijl je het, zodra je het gekocht hebt, weet. Je weet het omdat je blij bent en je weet dat het de superaankoop van het jaar zal zijn. Je ziet ongekende mogelijkheden en kombinaties met de nieuwe aanwinst. Ok, soms duurt het wat langer, maar je WEET het zodra je het gekocht hebt.

Andersom komt natuurlijk ook voor, helaas. Dat je dus al weet dat het de miskoop van het jaar is. Je komt thuis en hangt de nieuwe aankoop over de stoel en dan denk je; nou, dat is het dan. Nu heb ik het. Niks an. Waarom heb ik het in hemelsnaam aangeschaft?

Daar kan ik me zo over verbazen. Hoe komt het dat die kennis pas tot je komt wanneer je het gekocht hebt?

Deze verbazing slaat niet alleen op kleding hoor, maar ook op 'dingen'.Snap jij dat nou?