Posts tonen met het label Crea. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Crea. Alle posts tonen

zaterdag 10 december 2011

Af

En nu is het boekje af.
Het boekje dat ik met heel veel plezier gevuld heb voor Nicolette.
Ik hoop dat ze 'm leuk vind.
Maar gelukkig heb ik de foto's nog.

donderdag 16 juni 2011

Project

Vandaag heb ik dit berichtje verstuurd:


          Hallo daar,
          Ik ben dol op boekjes (vooral met een elastiekje, maar dit terzijde) en ik ben dol op schrijven. 
          Bij voorkeur krabbels, korte kattebelletjes. 
          Het liefst doe ik dat elke dag even.
          Ik doe dus graag mee met mini notebook project!

         Groetjes 

Ik ga meedoen aan een PROJECT. Nou ja. Een mini project. Dus.
Het lijkt me zo leuk.

vrijdag 10 december 2010

Lekker hard



Elk beeldje heeft zijn eigen verhaal.
Net als ieder mens, eigenlijk.

Kleine engeltje op de knietjes vooraan; stond bij mijn ouders thuis altijd op de kast naast de radio. Schatje.
Licht bruine Jezus; uit mijn ouderlijk huis. Stond daar zolang ik kan heugen. Helaas is de neus wat beschadigd. (Even met een stiftje bij werken, zou mijn vader zeggen..) Kan ook zijn dat ie zo bruin is geworden door de nicotine van stevig rokende vader.
Wit Mariabeeldje; ooit gekocht voor een vriendin, maar die had 'm al, dus hield ik deze.
Plasticen Mariabeeldje met blauwe cape; in Ierland gekocht. Zo kitch als maar kan, maar ja, je mag ze niet weggooien.
Engel in sneeuwbol: gekregen van Oudste van Lief toen hij Plasticen Maria geleend had voor school en niet meer terug kon vinden. Hij heeft toen deze voor mij gekocht. Later kwam Plasticen Maria weer boven tafel.
Rendier Rudolf; vorig jaar gemaakt door Jongste van Lief. (Toen 11 jaar.)
Jongetje en meisje naast Rudolf: gekocht op de rommelmarkt van het dorp waar ik woon.
Hoofd ten hemel wijzende non; ooit gekocht toen ik van plan was zwart-witte dingen te sparen. De verzameling is niet groot geworden. Ik kan helemaal niet sparen. Ik vind alles te leuk.

dinsdag 30 november 2010

Surprise

Deze dagen gonzen er in mijn  hoofd veel gedachten rondom hetzelfde onderwerp; Sinterklaas.
Ik moet mijn rijmen rijmen. Kadootjes kopen. Surprises maken.
Vanmorgen ben ik in pyama begonnen met plakken en knippen. Opeens was er haast bij.
Het werd niet dat wat ik in mijn hoofd had. Opeens begreep ik hoe het wel moest.
Ben gestopt en opnieuw begonnen. Nu met mijn kleren aan.
Plakken. Knippen. Verven. Er ligt van alles op de grond; pot verf, kwast, schaar, papier, op oude kranten. Ik moet uitkijken, want ik ben van het type dat niet alleen de verf en lijm op de surprise smeert, maar ook op haar omgeving.
De half afgemaakte surprise wacht om voltooid te worden. Wacht vervolgens om bewonderd te worden, wetende dat daarna het einde nabij is. Tijdens het hardop voorlezen van het rijm krijgt de surprise betekenis. Dat is zijn hoogtepunt. Na de slotzin is het einde daar.
Want, om het kado eruit te halen moet het kapot. Dat is het lot van een surprise. Het is een kort leven beschoren. Maar dan wel een leven met betekenis.
Wat overblijft is de herinnering.
En het kadootje.

maandag 22 november 2010

Zes woorden verhaal

Vandaag las ik in de krant een advertentie voor een prijsvraag; six word story.
Grappig.
Hoe vertel je in 6 woorden, een heel verhaal.
Ik heb eens een dagboekje bijgehouden van mijn vakantie, waarbij ik de dag samenvatte in 1 zin. En ik heb eens meegedaan aan een workshop waarbij je een verhaal moest schrijven dat bestond uit 1 zin.
Maar deze beperking, slechts 6 woorden gebruiken voor 1 verhaal, vind ik ook een uitdaging.

"Ze betrapte hem net op tijd"
"Door fotografie ontwikkelde hij eindelijk zelfvertrouwen"

Ach, ik doe maar wat. Spelen met woorden en spelen met plaatjes.

Wie heel goed is met woorden is; Marijke Boon. Afgelopen vrijdag heb ik een voorstelling van haar gezien: 'Boon's Best'. Erreg leuk. Wat is zij een geweldige tekstschrijfster. En performer.
Alle liedjes zijn verhalen, die zo grappig in elkaar zitten met hele goeie woordgrappen. En met haar mimiek vult ze het lied zo mooi aan.
Net als Katinka Polderman. Ben ik laatst ook nog geweest. 'Polderman tuigt af'. Ook zo'n schrijftalent.

Leuke dingen.

vrijdag 25 juni 2010

Pony

Elke dag lees ik het stukje van Aaf Brandt Corius op de achterpagina van de Volkskrant. Meestal moet ik er om lachen. Vandaag ook weer.


Posted by Picasa
Staat haar best goed, toch?