En nu is het boekje af.
Het boekje dat ik met heel veel plezier gevuld heb voor Nicolette.
Ik hoop dat ze 'm leuk vind.
Maar gelukkig heb ik de foto's nog.
Posts tonen met het label Crea. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Crea. Alle posts tonen
zaterdag 10 december 2011
donderdag 16 juni 2011
Project
Vandaag heb ik dit berichtje verstuurd:
Hallo daar,
Ik ben dol op boekjes (vooral met een elastiekje, maar dit terzijde) en ik ben dol op schrijven.
Hallo daar,
Ik ben dol op boekjes (vooral met een elastiekje, maar dit terzijde) en ik ben dol op schrijven.
Bij voorkeur krabbels, korte kattebelletjes.
Het liefst doe ik dat elke dag even.
Ik doe dus graag mee met mini notebook project!
Groetjes
Ik ga meedoen aan een PROJECT. Nou ja. Een mini project. Dus.
Het lijkt me zo leuk.
vrijdag 10 december 2010
dinsdag 30 november 2010
Surprise
Deze dagen gonzen er in mijn hoofd veel gedachten rondom hetzelfde onderwerp; Sinterklaas.
Ik moet mijn rijmen rijmen. Kadootjes kopen. Surprises maken.
Vanmorgen ben ik in pyama begonnen met plakken en knippen. Opeens was er haast bij.
Het werd niet dat wat ik in mijn hoofd had. Opeens begreep ik hoe het wel moest.
Ben gestopt en opnieuw begonnen. Nu met mijn kleren aan.
Plakken. Knippen. Verven. Er ligt van alles op de grond; pot verf, kwast, schaar, papier, op oude kranten. Ik moet uitkijken, want ik ben van het type dat niet alleen de verf en lijm op de surprise smeert, maar ook op haar omgeving.
De half afgemaakte surprise wacht om voltooid te worden. Wacht vervolgens om bewonderd te worden, wetende dat daarna het einde nabij is. Tijdens het hardop voorlezen van het rijm krijgt de surprise betekenis. Dat is zijn hoogtepunt. Na de slotzin is het einde daar.
Want, om het kado eruit te halen moet het kapot. Dat is het lot van een surprise. Het is een kort leven beschoren. Maar dan wel een leven met betekenis.
Wat overblijft is de herinnering.
En het kadootje.
Ik moet mijn rijmen rijmen. Kadootjes kopen. Surprises maken.
Vanmorgen ben ik in pyama begonnen met plakken en knippen. Opeens was er haast bij.
Het werd niet dat wat ik in mijn hoofd had. Opeens begreep ik hoe het wel moest.
Ben gestopt en opnieuw begonnen. Nu met mijn kleren aan.
Plakken. Knippen. Verven. Er ligt van alles op de grond; pot verf, kwast, schaar, papier, op oude kranten. Ik moet uitkijken, want ik ben van het type dat niet alleen de verf en lijm op de surprise smeert, maar ook op haar omgeving.
De half afgemaakte surprise wacht om voltooid te worden. Wacht vervolgens om bewonderd te worden, wetende dat daarna het einde nabij is. Tijdens het hardop voorlezen van het rijm krijgt de surprise betekenis. Dat is zijn hoogtepunt. Na de slotzin is het einde daar.
Want, om het kado eruit te halen moet het kapot. Dat is het lot van een surprise. Het is een kort leven beschoren. Maar dan wel een leven met betekenis.
Wat overblijft is de herinnering.
En het kadootje.
maandag 22 november 2010
Zes woorden verhaal
Vandaag las ik in de krant een advertentie voor een prijsvraag; six word story.
Grappig.
Hoe vertel je in 6 woorden, een heel verhaal.
Ik heb eens een dagboekje bijgehouden van mijn vakantie, waarbij ik de dag samenvatte in 1 zin. En ik heb eens meegedaan aan een workshop waarbij je een verhaal moest schrijven dat bestond uit 1 zin.
Maar deze beperking, slechts 6 woorden gebruiken voor 1 verhaal, vind ik ook een uitdaging.
"Ze betrapte hem net op tijd"
"Door fotografie ontwikkelde hij eindelijk zelfvertrouwen"
Ach, ik doe maar wat. Spelen met woorden en spelen met plaatjes.
Wie heel goed is met woorden is; Marijke Boon. Afgelopen vrijdag heb ik een voorstelling van haar gezien: 'Boon's Best'. Erreg leuk. Wat is zij een geweldige tekstschrijfster. En performer.
Alle liedjes zijn verhalen, die zo grappig in elkaar zitten met hele goeie woordgrappen. En met haar mimiek vult ze het lied zo mooi aan.
Net als Katinka Polderman. Ben ik laatst ook nog geweest. 'Polderman tuigt af'. Ook zo'n schrijftalent.
Leuke dingen.
Grappig.
Hoe vertel je in 6 woorden, een heel verhaal.
Ik heb eens een dagboekje bijgehouden van mijn vakantie, waarbij ik de dag samenvatte in 1 zin. En ik heb eens meegedaan aan een workshop waarbij je een verhaal moest schrijven dat bestond uit 1 zin.
Maar deze beperking, slechts 6 woorden gebruiken voor 1 verhaal, vind ik ook een uitdaging.
"Ze betrapte hem net op tijd"
"Door fotografie ontwikkelde hij eindelijk zelfvertrouwen"
Ach, ik doe maar wat. Spelen met woorden en spelen met plaatjes.
Wie heel goed is met woorden is; Marijke Boon. Afgelopen vrijdag heb ik een voorstelling van haar gezien: 'Boon's Best'. Erreg leuk. Wat is zij een geweldige tekstschrijfster. En performer.
Alle liedjes zijn verhalen, die zo grappig in elkaar zitten met hele goeie woordgrappen. En met haar mimiek vult ze het lied zo mooi aan.
Net als Katinka Polderman. Ben ik laatst ook nog geweest. 'Polderman tuigt af'. Ook zo'n schrijftalent.
Leuke dingen.
vrijdag 17 september 2010
vrijdag 25 juni 2010
Pony
Elke dag lees ik het stukje van Aaf Brandt Corius op de achterpagina van de Volkskrant. Meestal moet ik er om lachen. Vandaag ook weer.
Staat haar best goed, toch?
donderdag 4 februari 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)


