Pasen

Gekke gewaarwording

Vandaag stond er een rouwadvertentie in de krant.
Die staan er altijd en meestal wel meer dan eentje.
Zo gaat dat hier op aarde; geen leven zonder de dood.

Dit keer viel mij er eentje in het speciaal op.
Er bleek een Kootje overleden te zijn.
Mijn ogen zochten, en vonden snel achternaam en geboortedatum.

'Gelukkig', dacht ik, 'ik ben het niet' en haalde opgelucht veel adem.

Toch even schrikken, om je eigen naam zwartomrand in de krant te zien staan.
Hoe langer ik er naar keek, des te vreemder het werd.
Alsof ik een sprong uit de tijd gemaakt had en vanuit ergens naar nu keek.
Een gekke gewaarwording.

En ik bleef nog even kijken.
Nu kan het nog.

Super!!

Niet goed

Piep. Piep.
Op mijn mobiel komt een smsje binnen. Ha. Een smsje van Jongste.
Ik lees de sms. Eerst voor mezelf en daarna lees ik de laatste zin nog eens hardop voor me uit.
"...heb ik even een ander nummer. Heb nu een prepaid. Maar dat nmmr geef ik je nog wel. Slaap lekker. x.."

"...tijdelijk even een ander nummer..." zeg ik in mijn eigen woorden, terwijl ik nog naar het schermpje van mijn mobiel staar.
Oudste Stiefzoon hoort het aan en zegt; "Dat is niet goed he?"

Ik kijk hem aan en denk bij mezelf waar hij die wijsheid vandaan haalt.
Dan zegt hij: " Tijdelijk even, dat is een pleonasme. Je zegt twee keer hetzelfde."
.................

Wijs

Vandaag gehoord:
"Emoties; het is net als poepen. Je kunt het even ophouden, maar dan moet het er toch uit."

Een wereld in een wereld

Met z'n 60-en in een zaaltje, starend naar het grote scherm voor ons. Links naast mij zit Lief.
Hij heeft zijn benen schuin naar mij toe gericht omdat ze anders nauwelijks tussen de rijen stoelen passen.

Rechts van mij zit een vrouw, met haar tas op schoot. Worstige vingers omklemmen de sluiting.
Als de film begint zie ik vanuit mijn ooghoeken dat ze de tas langzaam opent. Ze neemt er een flesje uit.
'Tsss...' doet 't flesje als ze de dop rustigjes losdraait. Ze neemt een slok en draait de dop weer aan.
Nu verdwijnt de vrije hand haar tas in en gaat vervolgens richting mond. Haar mond opent en sluit zich.

Dan mag het flesje terug in de tas en haar beide handen rusten weer op de sluiting. Alsof er niets gebeurd is.
Haar ogen zijn al die tijd non-stop gericht gebleven op het grote scherm.

Verder op in het zaaltje klinkt een enkele lach.

Dia's

Mijn vader had vroeger fotografie als hobby. Niet alleen staan er dozen vol met foto's bij Oudste Zus op zolder, maar ook dozen vol met dia's. Nu heb ik, een tijdje geleden, deze dia's aan de vader van Lief meegegeven.

Hij is zo namelijk zo lief om de dia's te digitaliseren! Gelukkig maar, want in de loop der jaren gaat de kwaliteit toch achteruit.

Gisteren had hij al een stickie vol mee. Een voorproefje.

Hij is nog lang niet klaar met alles, maar ik kan alvast een kijkje nemen in de nalatenschap van mijn vader.

Bijzonder.