Gisteravond was het er weer.
Het programma;
De dromendokter.
Met Anita Witzier.
Nu ben ik niet perse fan van Anita, maar wel van dromen. Dromen fascineren mij enorm.
Zoals Jung ooit eens heeft gezegd; 'Een droom is een brief aan jezelf'.
Een niet-geduide droom is dus een ongeopende brief aan jezelf.
Van zinnen als dit moet ik zuchten.
Zuchten van blij.
Want ik geloof daar ook zo in.
Waar ik niet in geloof is in 'droomwoordenboeken'. Een droom is namelijk heel persoonlijk, net als de betekenis ervan. Ieder heeft zijn eigen persoonlijke droomwoordenboek. Ieder mens droomt in juist die beelden die voor hem betekenis hebben.
Zelf heb ik ooit de droom gehad om een dromendokter te worden. En misschien wordt ik het ook nog wel eens!
Zo, dan is dat maar eens gezegd! En, ik gooi dit er nu ook maar eens uit, volgens mij ben ik een goeie!
Ik heb al eens een workshop gevolgd, dus het begin is er. De vragen die in ieder geval belangrijk zijn om te stellen zijn;
-met welk gevoel werd je wakker?
-naar welk stukje van je droom gaat je meeste aandacht uit?
Doe dat maar eens.
Ik ben ondertussen wel fan van
Bas Klinkhamer geworden!