Ik ben net hersteld van een flinke griep.
Dat is helemaal niets voor mij; ziek zijn. Ik moet mij dan overgeven aan de tijd.
Het virus en de tijd, moet ik zeggen.
De combinatie van 'moeten' en 'overgeven aan' is nou eenmaal niet mijn favouriet.
Ze (het virus en de tijd) dwongen mij om gelaten af te wachten waarheen zij mij zouden voeren.
Door woelige warme nachten, over uitgebluste uren met hier en daar een opleving.
Maar, met de wetenschap dat het eindig zou zijn, is het me gelukt.
Ik heb het over me heen laten komen en uit laten woeden.
Achteraf gezien was het ook wel weer lekker.
En ik vond het ook lekker (rustig) om de look van mijn blog weer te herstellen.
Lekker rustig.
vrijdag 26 oktober 2012
dinsdag 2 oktober 2012
Nieuwe look
En?
Wat vinden jullie van de nieuwe look van mijn blog?
In de linker bovenhoek kun je via het woord flipcard een reeks van woorden uitklappen en zo een eigen look kiezen. Denk ik.
Ik vind 'snapshot' wel een leuke.
Verandering van spijs.....
Wat vinden jullie van de nieuwe look van mijn blog?
In de linker bovenhoek kun je via het woord flipcard een reeks van woorden uitklappen en zo een eigen look kiezen. Denk ik.
Ik vind 'snapshot' wel een leuke.
Verandering van spijs.....
dinsdag 25 september 2012
Schrappen
Laatst las ik deze zin;
'Try not. Do or do not. There is no try.'
Ik vermoedde dat dit een wijsheid was van één of andere filosoof.
Maar het schijnt een quote te zijn van Yoda, een personage uit 'Star wars'.
Ik heb er nog nooit een film van gezien, maar deze Yoda is vast een wijs wezen.
En ik dacht:
Inderdaad. Wat een bizar woord is 'proberen' eigenlijk.
Als je een gerecht 'probeert' kun je even zo goed zeggen dat je een gerecht 'proeft'.
Wanneer je je gedrag gaat 'proberen' te veranderen, kun je net zo goed zeggen wat je anders gaat 'doen'.
Ik kwam er achter dat het woord proberen voor mij een negatieve klank heeft.
Het uitspreken ervan geeft me een 'zwak' gevoel.
Zeggen wat je gaat doen of niet doen voelt veel sterker.
En om iets te 'proberen' moet je toch echt iets 'doen', hoe je het ook went of keert.
Dus kunnen we het woord proberen net zo goed schrappen.
Lijkt mij.
'Try not. Do or do not. There is no try.'
Ik vermoedde dat dit een wijsheid was van één of andere filosoof.
Maar het schijnt een quote te zijn van Yoda, een personage uit 'Star wars'.
Ik heb er nog nooit een film van gezien, maar deze Yoda is vast een wijs wezen.
En ik dacht:
Inderdaad. Wat een bizar woord is 'proberen' eigenlijk.
Als je een gerecht 'probeert' kun je even zo goed zeggen dat je een gerecht 'proeft'.
Wanneer je je gedrag gaat 'proberen' te veranderen, kun je net zo goed zeggen wat je anders gaat 'doen'.
Ik kwam er achter dat het woord proberen voor mij een negatieve klank heeft.
Het uitspreken ervan geeft me een 'zwak' gevoel.
Zeggen wat je gaat doen of niet doen voelt veel sterker.
En om iets te 'proberen' moet je toch echt iets 'doen', hoe je het ook went of keert.
Dus kunnen we het woord proberen net zo goed schrappen.
Lijkt mij.
donderdag 30 augustus 2012
Lomo
Sinds de vakantie....of nee, sinds oerol, maak ik fotos met mijn Lomo fototoestel.
Een simpel toestel, waarvan je het rolletje nog handmatig door moet draaien. Voordeel daarvan is, dat je twee fotos over elkaar heen kunt nemen.
Ik vind het nog niet meevallen om de juiste combi's te vinden en soms vergeet ik door te draaien, terwijl ik het niet wilde, maar er zitten toch mooie plaatjes tussen!
De spanning ook, bij het ophalen van de fotos; zit er wel of niet iets tussen?
Van het laatste rolletje was dit de mooiste.
Hoewel ik deze ook mooi vind...
En dit is dus typisch een gevalletje; vergeten door te draaien. Ik wilde namelijk alleen het draaimolenpaard. Heb ik er opeens een bank bij.
Een simpel toestel, waarvan je het rolletje nog handmatig door moet draaien. Voordeel daarvan is, dat je twee fotos over elkaar heen kunt nemen.
Ik vind het nog niet meevallen om de juiste combi's te vinden en soms vergeet ik door te draaien, terwijl ik het niet wilde, maar er zitten toch mooie plaatjes tussen!
De spanning ook, bij het ophalen van de fotos; zit er wel of niet iets tussen?
Van het laatste rolletje was dit de mooiste.
Hoewel ik deze ook mooi vind...
En dit is dus typisch een gevalletje; vergeten door te draaien. Ik wilde namelijk alleen het draaimolenpaard. Heb ik er opeens een bank bij.
Gaaf he?
woensdag 8 augustus 2012
Lief. Tent. Zon. Hangmat. Boek. Wijntje.
Wat wil een mens nog meer?
Het gordijn op de foto heeft nog een klein optreden gegeven op een pleintje in Frankrijk.
Gelukkig had ik mijn telefoon paraat om het vast te leggen.
Zodra ik er achter ben hoe ik het filmpje op de computer krijg en vervolgens op dit blog kan plaatsen zal ik het vertonen.
Tips van de vakantie;
Het boek 'Met kloppend hart' van Willem Nijholt (die man kan ook nog schrijven!)
Cd van Daniel Lohues 'Gunder' (teksten vol met wijsheden waar je wat aan hebt).
vrijdag 1 juni 2012
Doosje
Ik ben dol op klein. Van kinds af aan al.
Uren lag ik op mijn knietjes te kijken naar de handel en wandel van mieren. Ook kon ik uitvoerig suikerkorreltjes bestuderen of mij verwonderen over een zandkorrel.
Ik was dol op kleine poppetjes waar ik dan kleine bedjes voor maakte met zelfgeknutselde matrasje en zelfgebreide dekentjes. Daar legde ik het poppetje dan in, gestoken in een zelfgenaaid ponnetje.
Ik vond het heel jammer dat ik nooit een poppenhuis heb gehad. Die heb ik later eigenhandig voor mijn meiden gemaakt (die er vervolgens niet veel mee gespeeld hebben..).
Mijn moeder ging soms, heel soms, op stap met haar zussen. Winkelen. En dan nam ze altijd iets voor mij mee.
Ik herinner me een keer dat ze een heuse blokkendoos voor me mee had.
In een lucifersdoosje. Compleet met cilinderblokje en boogblokje! Een andere keer had ze een luciferdoosje mee waar een touwtje in zat met een bolletje eraan. Als je dat bolletje uit het doosje liet bungelen, was het de truc om dit bolletje op te gooien en dan op te vangen in het doosje.
Blijer kon ze me niet maken.
Uren lag ik op mijn knietjes te kijken naar de handel en wandel van mieren. Ook kon ik uitvoerig suikerkorreltjes bestuderen of mij verwonderen over een zandkorrel.
Ik was dol op kleine poppetjes waar ik dan kleine bedjes voor maakte met zelfgeknutselde matrasje en zelfgebreide dekentjes. Daar legde ik het poppetje dan in, gestoken in een zelfgenaaid ponnetje.
Ik vond het heel jammer dat ik nooit een poppenhuis heb gehad. Die heb ik later eigenhandig voor mijn meiden gemaakt (die er vervolgens niet veel mee gespeeld hebben..).
Mijn moeder ging soms, heel soms, op stap met haar zussen. Winkelen. En dan nam ze altijd iets voor mij mee.
Ik herinner me een keer dat ze een heuse blokkendoos voor me mee had.
In een lucifersdoosje. Compleet met cilinderblokje en boogblokje! Een andere keer had ze een luciferdoosje mee waar een touwtje in zat met een bolletje eraan. Als je dat bolletje uit het doosje liet bungelen, was het de truc om dit bolletje op te gooien en dan op te vangen in het doosje.
Blijer kon ze me niet maken.
Abonneren op:
Posts (Atom)



